Allah var mı? İman, akıl ve deliller

Doğa yalnız madde değil, işaret olarak da okunduğunda, kullanım sorusunun yanına neye işaret ettiği sorusu gelir.

müellifin yorumu: müellif İkinci Söz’de dünyayı müminin gözünden Allah’ı tesbih, görev ve imtihan yeri olarak anlatır. Varlıkları merhametli Yaratıcılarının bir kitabı olarak da yorumlar.

Çağdaş değerlendirme: Bu bakış doğayı dikkatle, yalnızca hemen sağlayacağı yarara göre değil, daha geniş biçimde algılamaya teşvik edebilir. müellifin teolojik yorumudur; bilimsel açıklama veya belirli bilimsel iddianın kanıtı değildir.

En küçük şeylerdeki düzen, bir tohumu veya canlıyı daha büyük bütünle ilişkisi içinde görmeye çağırabilir.

müellifin yorumu: Onuncu Söz’de tohumu bütün ağacın fihristini ve gelişim programını taşıyan bir nokta olarak tasvir eder. Kur’an 67:3–4 yaratılışı kusur için tekrar gözlemlemeye çağırır.

Bu teolojik ve benzetmeli bir yorumdur, bilimsel sonuç değildir. Belirli bir teoriyi kanıtlamaz ve evrenin her küçük ayrıntıdan ampirik olarak çıkarılabileceğini göstermez.

Bilimsel bir açıklama, hangi doğal süreçlerin gözlemlenebildiğini, ölçülebildiğini ve sınanabilir modeller aracılığıyla birbiriyle ilişkilendirilebildiğini gösterir. Gücü, başkalarının kanıtları inceleyebilmesinde, sonuçları karşılaştırılabilir koşullarda yeniden üretebilmesinde ve yeni veriler ortaya çıktığında açıklamaları düzeltebilmesinde yatar.

Ulusal Bilimler Akademisi bilimsel açıklamaları yöntem bakımından gözlem ve deneyle sınırlar. Bu nedenle bu yöntem tek başına doğanın nihai anlamının ne olduğuna, hangi değerlerin geçerli olduğuna veya insanın ne için yaşaması gerektiğine karar vermez. Bilimsel bulgular bu sorulara ışık tutabilir; fakat ölçüm verileri tek başına onları karara bağlayamaz.

Bu sınır ne bilimin bir kusurudur ne de dinî bir yorumun bilimsel kanıtıdır. Ampirik olarak sınanan şeylerle ayrıca felsefi, etik veya teolojik gerekçelendirme gerektiren soruları birbirinden ayırır.

Sorular açık kalsa da iman canlı kalabilir.

Anlamın özeti: Kur’an 2:260’ta İbrahim, Allah’ın ölüleri nasıl dirilttiğini sorar. İmanını doğrular ve aynı zamanda kalbinin huzur bulmasını ister. Ayet böylece kabul edilmiş iman ile daha derin kesinlik arzusunu birbirinden ayırır.

Çağdaş değerlendirme: İman ve açık sorular yan yana bulunabilir. Bir soruyu ciddiye alıp adım adım inceleyebilirsin. Ancak bu ayet her şüpheyi çözmez ve kimseye İbrahim’inkiyle aynı tecrübeyi vaat etmez.

İman dürüst bilimsel araştırmadan korkmak zorunda değildir: dikkatli gözleme teşvik edebilir; bilim ise ampirik soruları sınanabilir kanıtlarla inceler.

Anlamın özeti: Kur’an 3:190–191 gökler ve yer üzerine düşünmeyi Allah’ı anmayla birleştirir; 29:20 yaratılışın başlangıcını gözlemlemeye çağırır. müellif biyografisi, dinî ve modern bilimleri birleştirmeyi amaçlayan Medresetü’z-Zehra tasarısını belgeler.

Güncel uygulama: İman anlam ve sorumluluk soruları açabilir, fakat ölçümün yerini tutmaz; bilim de her anlam sorusunu bitirmez. Ayetler bilimsel yöntem el kitabı değildir ve müellifin tasarısı belirli bir bilimsel iddiayı kanıtlamaz.

Önce iddianın açık ve ilke olarak sınanabilir olup olmadığını sor. Ardından hangi verilerin toplandığını ve ölçümlerin, örneklemin, karşılaştırmaların ve araştırma tasarımının soruya uygun olup olmadığını incele. Hata kaynaklarının, belirsizliğin, alternatif açıklamaların ve sonucun ne ölçüde genellenebileceğine ilişkin sınırların açıklanıp açıklanmadığına bak.

Tek bir sonuç nadiren tablonun tamamıdır. Yöntemler eleştirel incelemeye yetecek ölçüde şeffaf olduğunda, bağımsız çalışmalar benzer sonuçlara ulaştığında ve iddia kanıtların bütünüyle uyumlu olduğunda güven artar. Farklı sonuçlar görmezden gelinmek yerine araştırılmalıdır.

Güçlü bilim bile yüzde yüz kesin değildir ve düzeltmeye açık kalır. Hakem değerlendirmesi veya tek bir yayın doğruluğu garanti etmez; ayrıca tekrarlama her alanda aynı ölçüde mümkün değildir. Bu nedenle kanıtların gücü, kapsamı ve belirsizliği birlikte belirtilmelidir.